Nieuwsflits

Handbiker Carmen Koedood behaalt zilver op de tijdrit tijdens de WK in Emmen.

SPONSOREN
Schaap Interim Food Services
De Hooge Waerder

Over mij

 

Ik zwom vanaf mijn tiende levensjaar op hoog niveau. De klap kwam dan ook hard aan toen op vijftienjarige leeftijd Mixed Connective Tissue Disease werd vastgesteld. De auto-immuunziekte had ingrijpende gevolgen. Zwemmen op hoog niveau was niet langer haalbaar en mijn Vwo-opleiding moest ik afbreken. Er bleek ook een keerzijde. Omdat je in water gemakkelijker beweegt en minder pijn hebt, was zwemmen dé remedie tegen mijn ziekte. Dus zocht ik fanatiek het water op en combineerde dat met mijn opleiding.

 

Nadat ik mijn Havodiploma behaalde, dacht ik uitgebreid en serieus na over mijn toekomst. In die periode verscheen een oproep om mee te doen aan de paralympische talentendag. Ik viel direct op bij de bondscoach en maakte al snel deel uit van de Nederlandse Paralympische zwemploeg. Dankzij aanleg, ervaring en karakter kon ik ondanks mijn handicap toch op hoog niveau zwemmen. Mijn droom was meedoen aan de Paralympische Spelen in Londen 2012.

 

Om dat te bereiken, stopte ik al mijn tijd en energie in de trainingen bij de Nederlandse selectie in Amersfoort. Het harde werken leidde tot plaatsing voor de spelen in Londen op de 50 meter en 100 meter vrije slag. Maar toen sloeg het noodlot toe. Drie maanden voor Londen werd ik in korte tijd twee maal met een longontsteking in het ziekenhuis opgenomen. Ondanks die tegenslag hield ik alle vertrouwen in de Spelen. Mijn doel was een finaleplaats op de 50 meter vrije slag. Dat lukt helaas niet, ik eindigde als elfde! De teleurstelling was groot. Wat restte, was de herinnering en het gevoel van trots dat ik aan de Paralympische Spelen heb deelgenomen. Dat smaakte naar meer. Vandaar mijn doelstelling om in Rio de Janeiro goud te halen bij de Paralympische Spelen in Brazilië in 2016.

 

De "road to Rio" was lang en zwaar met vele ups en downs. Met name op het medisch gebied was het zwaar. In deze periode werden er nog een aantal diagnoses gesteld: de ziekte van Bechterew, de ziekte van Crohn en MS. Ondanks deze tegenslagen slaagde ik er in om mij voor de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro te plaatsen voor de 50 meter vrije slag. De spelen vonden plaats in september 2016. In Rio haalde ik in de finale een zesde plek. Een prestatie waar ik heel trots op ben.

 

Na de Paralympische Spelen in 2016 ben ik gestopt met mijn topsportcarrière. Ik zal echter de Stichting Chantal Molenkamp Foundation voortzetten om sporters met een beperking financieel en anderszins te ondersteunen.

 

Ondanks mijn handicap heb ik de afgelopen jaren veel bereikt. Daar heb ik veel en hard voor moeten trainen. Ik wil een voorbeeld zijn voor anderen, zowel met als zonder beperking. Ook wil ik meer aandacht voor de paralympische sport genereren. Sport draagt bij aan een beter leven. Dat wil ik op deze manier uitdragen!